Kaynağı bilinmeyen duygu "Aşk"

Bölüm 1 Aşık oluyoruz

Neden aşık oluyoruz düşündünüz mü hiç? Ya da düşündünüz bir sonuca varabildiniz mi? Basit yaşayan canlılar için fazla karmaşık duygular değil mi aşkın kapsadıkları? Olmayı seçiyor da olabiliriz. Aynı sırayı paylaşırken, aynı reyonda gezerken, aynı otobüse bindiğimizde. Ne çok bahanemiz var aşık olmak için. Birkaç saniye göz teması, ardından çift tebessüm, son zamanlarda yorum yaparak da aşık olur olduk. Üstündekini nereden aldın? Ne güzel bir yermiş burası neresi? Kısacası aşık olmak için bahane çok. Sizin bahaneniz neydi acaba?

Bölüm 2 İlk görüşte aşk

Var mı böyle bir şey? Bilimsel olarak var, hatta aksi mümkün değil. İnananı da var. O kadar fazla duygu bir arada.. Ütopik. Tıpkı hayal dünyanız gibi ütopik ve çok fazla sizden. İşte bence bu yüzden aşka dönüştürüyoruz. Hayal ediyoruz onunla olan geleceği, seyahatleri, çocuk sahibi olmayı, sarılıp uyumayı.. Ve, neden olmasın ki? Çoğu zaman karşımızdakinden çok onunla olan hayalleri severek başlıyoruz.

Bölüm 3 Peki ya o?

Çok düşündünüz, hayaller kurdunuz, peki tamam aşık oldunuz. Peki ya o? O da kurdu mu yağmurlu gecede ıslandığınız hayalini? Bu sorunun cevabını kendimce şöyle veriyorum; iki insanın aynı anda / zaman diliminde birbirine aşık olma olasılığı o kadar düşük ki, filmlerde kurgu ya da alıntı bir hikaye olarak karşımıza çıkıyor. Kendimizce yöntemler geliştiriyoruz onun da bizimle kurguladığı bir dünya olup olmadığını öğrenmek için. Küçük flörtöz cümleler, acaba başkası var mı? En son ne zaman çevrimiçiydi? Sancılı dönemi başarıyla tamamlayanlar. Evet sizden hoşlanmıyor, üzgünüz, ama iyi tarafından bakın daha en başından azad edildiniz. Peki kıvılcımları bir olanlar? Evet serüveniniz yeni başlıyor. Umarız güzel anılarınız olur, ve birbirinizden sıkılmazsınız. İnsanlar ağladıklarını gülerek ve güldüklerini ağlayarak hatırlar. Şimdi benim için reddedilen de tasdik edilen de kazandı, ama farklı zamanlarda.

Bölüm 4 Aşk ile yaşamak

Yavaş yavaş unutmaya başlıyoruz çevremizde olan biteni. Görmemeye, duymamaya. Eksenlerimiz değişiyor, zamanlarımız şaşıyor, ailemizi, arkadaşlarımızı, işimizi, okulumuzu unutuyoruz. Ne güzel değil mi hayat sadece onlayken ve oyken. Zaman zaman pürüzlerle uyanıp uykuya geri dalıyoruz. Aşkın nehrinde mayhoş mayhoş ilerlerken realitenin barajında takılıyoruz. İşlerimizi yetiştirememeye, notlarımızı düşürmeye, dostlarımızı hatta kendimizi bile unutmaya ne kadar alışmışız. Biz olmak bu mu? Yoksa bu sen olmak mı? Zaman azalıyor, nefes daralıyor, sesler yükselirken bir anda kesiliyor.

Bölüm 5 Biz, ben ve sen

Aşk her zaman aynıdır, kişiler karmaşıklaştırır ve değiştirir. Oyun hamuru gibi oynuyoruz aşkımızla, kalbimizle. Hepimizin benzer bir patikada farklı zaman dilimlerinde yürüdüğünü düşünüyorum. Kafamızı kaldırıp etrafımıza baktığımızda, nehrin dingin tarafından hızlı akan tarafına bakıp, ne kadar benzer kavgalar, takma isimler, aynı kokunun bir başkasında olması, aynı hayvanı bir başkasının sevmesi, aynı ceketi bir başkasının giymesi, aynı film başka salon.

Mutluluğun biz olmakta olmadığını düşünüyorum. Eş zaman diliminde biz, ben ve sen, üç farklı dünyayı tutan ipler olarak mutlu olmalıyız. Taraflardan biri her zaman daha fazla sever. Peki ya fazla seven taraf sensen? Bu artı ya da eksi değil. Sonuçta bunun bir ölçütü yok yalnızca kendinizi sevmekten vaz geçmeyin. Hayatımızın bize getirdiği zorunluluk ve sorumluluklar var üstesinden gelmeli, yardım almalı ve yardım etmeliyiz. Yirmi dört saat içinde ayrılmalı ve biz olmak için yeniden birleşmeliyiz. Yapılacak ne kadar çok şey var değil mi? Kimse kolay olduğunu söylememişti zaten.

Bölüm 6 Susuyorum

Yeni bir defter alsam kendime; mutluluğunu, hüznünü, karmaşıklığını, doğasını başlasam yazmaya. Profesyonelce değil kendimce, yine de sığdıramam, kağıt doldurmuş olurum. Zaten şimdiye dek yazıldı, çizildi, oynandı.. Anlatmakla bitmeyeni ben de kendimce size anlattım. Öyle ya da böyle sevilmek, sevmek şahane. Biz, ben ve sen, hepsini sevin ve hepsiyle sevilin.

#Dengesiz #kalem #Aşk